Bir havayolu şirketinde kabin memuru olarak çalışıyorum. (sanki bilinmiyor :) ) X firmasıyla Y istikametine doğru tam gaz ilerliyoruz. At gibi koşturup çaktırmadan kuğu gibi süzüldüğümüz kabinde tüm servisleri bitirmiş kabinin ışıklarını kapatmıştık. Herşey olması gerektiği gibiydi ve en ufak bir aksaklık yoktu. Ekip uyumamak için muhabbet ediyordu. uçağın en arkasında kahvelerimizi yudumlarken gittiğimiz Y şehrini ve oradaki havanın güzelliğini hayal ediyorduk.
Ekipten sevdiğim bir arkadaşım kafasını uzattı ve 'abi benim gördüğümü sizde gördünüz mü?' diye sordu. Ayağa kalktım ve uçağın en arka kapısına doğru yürüdüm. Ağzım bir karış açık bakakaldım. 40 yaşlarında bir kadın uçağın slide paketine (acil durumda sizlere kaydırak olarak kendini gösteren meret) yaslanmış, eşofman altınıda ayak bilekerine kadar indirmişti. Hemen yanına gittim. 'Hanım efendi iyi misiniz?' cevap bile vermedi ama bomboş gözlerle bana baktı. Okadar boş gözlerle baktıki arkasından uçağın kapısını görebilirdim. Hemen yere eğildim ve eşofmanı yukarı çekmek için hamle yaptım. Yarabbiiiiii..... ellerimi kesip atsam, 40 gün 40 gece çamaşır suyunda bekletsem yeridir. Abla altına nasıl işemiş ise eşofman olmuş 10 kilo. 'Abi gözünüzü seveyim bagajını falan bulunda bişeyler giydirelim. Ben ellerimi yıkayıp geliyorum'. 45345 kere elimi sabunlayıp, kolonya sıkıp, dezenfektan sıkıp en son eldiven giyip olay yerine geri döndüm. Kadını ekip koltuğuna oturtup bagajını önüne koymuşlar. 'Hanım efendi lütfen altınıza uygun birşey seçebilirmisiniz?' diye soruyordu arkadaşlarım. Kadın bir süre ileri geri sallandı bize baktı valize baktı yine bize baktı ve bir MONT alıp giydi. Nasssııı laaannn diye kaldım. Bide gözümüzün içine baka baka gitti ekip koltuğuna işedi. Tam bu sırada ekip arkadaşıma baktım. Kızın gözleri dolu dolu olmuş bunun nasıl bir sınav olduğunu düşünüyordu. Valizden birşeyler çıkarıp giydirdik. Oturduğu yere gidipbir bakayım dedim. Yolcuların bir kısmı kadına sinirlenmişti. Koltuğu ıslaktı. Hemde öyle böyle değil. Bir basketbol toppu büyüklüğünde yuvarlak vardı. Minderi söktüm arkasını çevirdim. Yuhha oraya bile geçmişti. İnsanlar bunu acil durumda yüzen araç olarak kullanıyor ama abla nasıl bir tazyikle yapmışsa onu bile delmiş. Kılıfı değiştirdik. Hanım efendiyi oturttuk. Hemen sızdı.
Y havalimanı için alçalmaya başladık. Tüm kabin iniş için hazırlanıyordu. Herkes koltuğunu dik konuma getiriyor kemerlerini bağlıyordu. Sıra sıra gezdiğim kabinde sıra Hanım efendinin olduğu yere geldi. Hanım efendi üstünü değiştirmiş, makyajını yapmış, iniş için gayet hazırdı. Lakin yüzümüze bakamadı. Yanaklarında küçük bir kızarma vardı artık allıktan mı bilinmez.
Uçağımız indi o gitti sevdiceğine bizde otelimize. Bu da böyle bir anı olarak kaldı aklımda işte.
Ekipten sevdiğim bir arkadaşım kafasını uzattı ve 'abi benim gördüğümü sizde gördünüz mü?' diye sordu. Ayağa kalktım ve uçağın en arka kapısına doğru yürüdüm. Ağzım bir karış açık bakakaldım. 40 yaşlarında bir kadın uçağın slide paketine (acil durumda sizlere kaydırak olarak kendini gösteren meret) yaslanmış, eşofman altınıda ayak bilekerine kadar indirmişti. Hemen yanına gittim. 'Hanım efendi iyi misiniz?' cevap bile vermedi ama bomboş gözlerle bana baktı. Okadar boş gözlerle baktıki arkasından uçağın kapısını görebilirdim. Hemen yere eğildim ve eşofmanı yukarı çekmek için hamle yaptım. Yarabbiiiiii..... ellerimi kesip atsam, 40 gün 40 gece çamaşır suyunda bekletsem yeridir. Abla altına nasıl işemiş ise eşofman olmuş 10 kilo. 'Abi gözünüzü seveyim bagajını falan bulunda bişeyler giydirelim. Ben ellerimi yıkayıp geliyorum'. 45345 kere elimi sabunlayıp, kolonya sıkıp, dezenfektan sıkıp en son eldiven giyip olay yerine geri döndüm. Kadını ekip koltuğuna oturtup bagajını önüne koymuşlar. 'Hanım efendi lütfen altınıza uygun birşey seçebilirmisiniz?' diye soruyordu arkadaşlarım. Kadın bir süre ileri geri sallandı bize baktı valize baktı yine bize baktı ve bir MONT alıp giydi. Nasssııı laaannn diye kaldım. Bide gözümüzün içine baka baka gitti ekip koltuğuna işedi. Tam bu sırada ekip arkadaşıma baktım. Kızın gözleri dolu dolu olmuş bunun nasıl bir sınav olduğunu düşünüyordu. Valizden birşeyler çıkarıp giydirdik. Oturduğu yere gidipbir bakayım dedim. Yolcuların bir kısmı kadına sinirlenmişti. Koltuğu ıslaktı. Hemde öyle böyle değil. Bir basketbol toppu büyüklüğünde yuvarlak vardı. Minderi söktüm arkasını çevirdim. Yuhha oraya bile geçmişti. İnsanlar bunu acil durumda yüzen araç olarak kullanıyor ama abla nasıl bir tazyikle yapmışsa onu bile delmiş. Kılıfı değiştirdik. Hanım efendiyi oturttuk. Hemen sızdı.
Y havalimanı için alçalmaya başladık. Tüm kabin iniş için hazırlanıyordu. Herkes koltuğunu dik konuma getiriyor kemerlerini bağlıyordu. Sıra sıra gezdiğim kabinde sıra Hanım efendinin olduğu yere geldi. Hanım efendi üstünü değiştirmiş, makyajını yapmış, iniş için gayet hazırdı. Lakin yüzümüze bakamadı. Yanaklarında küçük bir kızarma vardı artık allıktan mı bilinmez.
Uçağımız indi o gitti sevdiceğine bizde otelimize. Bu da böyle bir anı olarak kaldı aklımda işte.
